Nu de spanningen in Iran oplopen, is het goed om terug te kijken naar de inval in Oekraïne en de effecten daarvan. Die learnings helpen ons namelijk de gevolgen van het conflict in Iran beter te voorspellen, ook als het gaat om private equity.
Door: Ricardo Bakker – Investor Relations Executive bij TFH Holland Group
Door de oorlog in Oekraïne vielen Russische gasleveringen weg en werd Europa geconfronteerd met schaarste en sterk oplopende energieprijzen. De energiecrisis die vervolgens ontstond, vertaalde zich vrijwel direct in hogere inflatie en rente, met een scherpe correctie in vastgoed tot gevolg. Het Nederlandse investeringsvolume in commercieel vastgoed daalde van ruim €20 miljard in 2021 naar circa €7,5 miljard in 2023, voordat in 2024 en 2025 een voorzichtig herstel inzette richting ongeveer €10–11 miljard.
Voor beleggers is dit een bekend patroon. Stijgende energieprijzen werken door in hogere kosten voor energie en transport, wat de inflatie aanjaagt en ervoor zorgt dat rentes langer hoog blijven. Dat raakt vooral investeringen die sterk afhankelijk zijn van financiering, zoals vastgoed. De waarde van vastgoed wordt namelijk beïnvloed door zowel de kosten van leningen als de financiële gezondheid van huurders. Wanneer bedrijven – vaak de huurders – te maken krijgen met hogere kosten, kan dat hun betaalvermogen onder druk zetten en daarmee indirect ook de waarde van het vastgoed.
In dat licht verschuift de aandacht naar private equity, en met name naar het Nederlandse MKB als investeringsmogelijkheid. De Oekraïne-crisis liet zien dat veel MKB-bedrijven weliswaar te maken kregen met kostenstijgingen, maar dat de vraag naar hun producten en diensten vaak overeind bleef. Dat geldt in het bijzonder voor sectoren als zorg, voeding en technologie. Deze sectoren zijn minder cyclisch en worden gedreven door structurele ontwikkelingen zoals vergrijzing, digitalisering en voedselzekerheid. Stijgende kosten drukken marges, maar tasten zelden direct het bestaansrecht van de onderneming aan.
De huidige Iran-crisis versterkt dat onderscheid. Waar energieprijzen opnieuw oplopen en mogelijk een nieuwe inflatiegolf veroorzaken, komt de druk vooral te liggen op financiering en waarderingen; niet per se op de onderliggende vraag in de reële economie. Dat maakt investeringen die minder afhankelijk zijn van kapitaalmarkten relatief aantrekkelijker.
Binnen dat speelveld richt TFH Holland zich op winstgevende Nederlandse mkb-bedrijven in precies deze sectoren. De strategie – spreiding, focus op bestaande kasstromen en beperkte afhankelijkheid van externe financiering – sluit aan bij de lessen uit zowel Oekraïne als de huidige situatie rond Iran. Dat maakt het model niet immuun voor risico, maar wel anders gepositioneerd: minder afhankelijk van rente en sentiment, en meer van de operationele kracht van bedrijven zelf.
De kern is daarmee niet dat private equity veiliger is, maar dat het anders reageert op geopolitieke schokken. En juist in een wereld waarin die schokken structureel lijken te worden, is dat verschil relevanter dan ooit.
